از شکفـتــــــن شقـــــایـــق تـــا غــــروب یـک خــزونــــه
فــاصلـه بـــین تــو و مــن ، تـو رو داشتـــن و نـــداشتــــن
قصـــــه ی زنـدگـیـــــم ایـنــــه ، بــا تــــو بــودن و نـبــودن
بــــا تــــو بــــودن و نــبـــودن ، قصــــه ی زنــدگـــی مـــن
هــــــر نـفـــس یــــاد تـــو بــودن ، بـــه تــو امــا نــرسیـــدن
بــا همــــه دوری دیـــروز ، دلــــ بــه امــروز تـــو بـســـــتم
اگـــه فــــردا هـــم نبـاشــــه ، بــــاز بـــه انـتظــــار نـشســتـم
مــــن هنــــوز در انتـظـــــــارم ، انتظـــــار کـهنـــــــــه دارم
تـا بـهـــار از تـــــو بیـــــاید ، تــن بـــه پــــاییــز می سپـــارم
چقدر سخت است منتظر کسی باشی که هیچ وقت فکر آمدن نیست.
...................................................
مــن نمی دانســـتم ، که ســــر انجام چــــه آیـــد به ســـرم
تـو مـرا خوبــ نگــــر ، شـاید ایــنبار ببـیـــنی کـه تو را منـتظــرم
شبــــــی غمگیـــــن، شبـــــی بارانــــــی و ســرد
مـــــــــرا درغـــــــربت فــــــردا رهـــــــا کـــــرد
دلـــــــم در حســرتــــــــ دیــــــدار او مـــــــــــــاند
مــــــرا چشـــــــــم انتـــــــــظار کـوچــــــــه کــرد
بـــه مـــن مـــی گفـتــــ تنهـــایی غــــــریب اســـت
ببــــین بـــا غـــــربتشـــ بــا مــن چــــه هـــا کــرد
تمــــــــــام هستیـــــــــم بــــود و نـــــــدانستــــــــــ
کـــه در قلــبـــــم چـــــه آشـوبــی بـــه پــــا کـــــرد
خــــــودش هــــرگــز شکســــــــــتم را نفهـمیـــــــد
اگـــــــــــرچــــــه تـــــا تـــــه دنیـــــــا صــدا کــرد
اگــــــــر هــــــرگــــز نـمی خــــــــوابـد دو چـشمــــــ ســـرخ و نـمنـــاکــم
اگــــــر در فـکـــــــ-ر چـشـمـــــــانـتـــــــ شکـــســـته قـــــلبــــ غمـنـــاکــــم
ولـــی یـــادمـ نـخـــواهــد رفـــت هـــرگـز کـــه یــاد تــو هـنـوز ایـنـجـاسـت
مــیـان ســـــایـه روشــــنــــــ هــــا ، دل شـیــــدای مــــن تــنــهــــاســتــــ
نـبــــــــــایـــد زود مـیــــــــــرفـتـــــــــی و از دلــــــ کــــــوچ مـیـــکــــردی
افـقهــــــــا مـنتظــــــر مـــــانـــدنــــــد ازیـــــــن ره تـــا تــــو بــــرگــــردی